Herberg van de beul
Wat is hier aan de hand?
Juryleden, u kunt geloven dat de gevangene de waarheid sprak...
en dat hij terugkwam van 'n wandeling en Mrs McGinty zag hangen...
en het touw net los wilde maken...
toen agent Wells op de plaats van handeling verscheen.
Of u kunt denken dat de beklaagde wilde verbergen...
dat hij Mrs McGinty eigenhandig gewurgd had...
met hebzucht als motief...
en op 'n domme manier de nare misdaad op zelfmoord wilde laten lijken.
Mevrouw, ofwel u houdt op met breien...
ofwel ik hou op met oordelen. Wat zal het zijn?
Zo kan ik me beter concentreren.
Maar ik niet, mevrouw.
Goed dan. -Dank u wel, mevrouw.
Als wat ik zojuist gezegd heb de waarheid is...
dan liep de gevangene vertraging op bij de uitvoer van z'n daad...
door het wanhopige verzet van z'n slachtoffer.
De verstrooide bankbiljetten, de van haar jurk gescheurde roos...
Hij werd lang genoeg opgehouden voor de tijdige tussenkomst...
van de alerte agent Wells.
Hij somt op voor een veroordeling, inspecteur.
Je krijgt 'n biertje, Wells. -Bedankt.
..kon weten dat de onfortuinlijke weduwe...
haar spaargeld daar bewaarde in plaats van bij de bank...
en dat Harold Taylor zich haar bescheiden vermogen wilde toe-eigenen.
Als de uiteengezette feiten twijfel bij u oproepen...
dan krijgt de beklaagde het voordeel van die twijfel.
Maar, leden van de jury...
als het bewijs u er zonder enige twijfel van overtuigt...
dat de beklaagde deze gruweldaad gepleegd heeft...
dan is het uw heilige plicht om hem schuldig te verklaren.
Trekt u zich nu terug en beraadt u zich op uw uitspraak.
Misschien hebben we wel tijd voor 'n biertje voor ze terugkomen, Wells.
JURYKAMER
Ik twijfel er niet aan dat hij schuldig is.
De agent heeft hem op heterdaad betrapt.
Beklaagde, wilt u nog iets zeggen?
Nog niet, edelachtbare. De jury is nog aan 't vergaderen.
Dit moment is meer geschikt voor een droge martini, Johnson.
Goed, edelachtbare.
Niet meer thee? -Nee, ze komen terug.
Leden van de jury, heeft u een unaniem oordeel bereikt?
Nee, edelachtbare.
Wat zegt u? -We zijn het niet eens, edelachtbare.
Stilte. Mijn rechtszaal is geen dierentuin.
Trekt u zich weer terug.
Dat zou tijdverspilling zijn, edelachtbare.
Ik begrijp 't.
Goed. Dan moet er een nieuwe rechtszaak komen. Jury ontbonden.
Ik heb nooit een duidelijker zaak gezien.
Eén jurylid was expres tegendraads.
Meer dan één, inspecteur. Dat verzeker ik u.
Elf om precies te zijn.
Die vrouw heeft een schijnvertoning gemaakt van m'n enige moord.
Nee, nee, nee, Mr Swanbridge.
Niet met uw rug naar het publiek.
Ik wil dat ze de verbazing op uw gezicht kunnen zien.
Laat mij maar. Nog een keer, Miss Rusty. Alstublieft.
Goed.
Onze voorzitster.
Gaat u verder.
Nog een keer.
Doe wat meer uw best, Mr Swanbridge.
Mijn arm begint er moe van te worden.
Er moet nog aan geschaafd worden, maar we krijgen het op tijd in orde.
Thee? -Nee, dank u wel.
U heeft hem zeker schuldig bevonden? -Zij wel. Ik niet.
Maar Miss Marple...
Herinnert u zich ons toneelstuk 'Het dilemma van de huurder' nog?
Onvergetelijk.
Het slachtoffer in dat stuk droeg een roos als ze haar minnaar ontving.
Hij doodde haar. De huurder kreeg de schuld.
Mrs McGinty droeg die fatale avond een roos.
Was 't voor haar huurder...
terwijl er geen bewijs is voor 'n affaire tussen hen?
Dat lijkt me niet. -Dan droeg ze hem dus voor een ander.
Haar moordenaar, denkt u? -Inderdaad.
Sorry, Mr Stringer.
Hij draait zich steeds om. Wat moet ik doen?
We moeten een andere acteur zoeken. Vraag het eens aan de dominee.
Ja.
Als wat u zegt waar is, staat het leven van 'n onschuldige op het spel.
Wat nu?
We moeten 't leven van Mrs McGinty beter onderzoeken dan de politie.
Ja, maar hoe dan?
Door terug te gaan naar de plaats van het misdrijf.
Heel goed, dominee.
Uitstekend. Uitstekend.
Mr Stringer, als ons plan werkt, weet u dan zeker dat u uw rol kent?
Ja, ik geloof het wel. -Bukken. Straks zien ze u.
Ja? -Ik zamel spullen in...
Ik zamel spullen in voor de kerkbazaar. U bent toch gelovig?
Dat mag ik wel hopen. -Nou dan.
Als 't voor de kerk is, heb ik van alles.
O, dank u wel.
Ik heb al haar spullen. Weet u 't van mijn zus?
Arme vrouw. -Ik wist dat ze slecht zou eindigen.
Ze was toneelspeelster. -Ik dacht dat ze barvrouw was.
Ja, maar ze had vroeger op 't toneel gestaan.
Het was daar, met z'n blote handen.
Met handschoenen. -Komt op hetzelfde neer. Hierheen.
Ze leefde altijd op 't randje.
Heeft u haar huis geërfd?
Er was geen tijd voor 'n testament. -Nee, dat lijkt me niet.
Maar ik moet niet kwaadspreken. Het was m'n zus.
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Het is niks waard. Ze had 't vast ook van 'n rommelmarkt.
Ze zei altijd dat dit vod nertsbont was.
Ik zou deze jas nooit aantrekken.
Ze droeg lorren terwijl ze geld had. Ze was een echte sloerie.
Toen ze klein was wilde ze al actrice worden.
Actrice, nou vraag ik je!
Ze was ook zo gierig.
Ik heb een lichte vorm van reuma. Dit helpt een beetje.
Echt waar? -Ja.
Masseren met lijnzaad en azijn, daar kikker ik van op.
Ik zal het onthouden. Dank u wel.
De verzekeringsman. Die houden niet van onverwachte gebeurtenissen.
Aanhouden, Mr Stringer. Voet tussen de deur.
Ik hoop dat u contant geld heeft. -Wat?
Ik wil niet hetzelfde gedoe als toen mijn John overleed.
Ik snap 't niet. -Bent u niet van de verzekering?
Nee, mevrouw. Ik wilde u overhalen om uw brein te verbeteren.
Ik zou u graag het nieuwe Wonderboek willen laten zien.
Graag. Komt u binnen, Mr... Kom binnen.
de Cosgood Players in 'Moord, zei ze'
'Moord, zei ze.'
De sectie over onze gevogelde vrienden is zeer compleet.
Van albatrossen tot klauwieren. -Wat?
Klauwieren. Ze heten zo vanwege hun geklets en hun roofinstinct.
Ze doorboren hun prooi vaak.
Interessant.
Ik loos mijn bezoek en dan kunnen we thee drinken.
Nee toch. Ik wil uw gastvrijheid niet misbruiken.
Arme Mr Stringer.
Ik dacht dat u van de verzekering was. U bent veel te aardig.
Echt waar? -Maar natuurlijk.
U ziet er trouwens ook niet uit als een verkoper.
Nee?
Dus u bent vrijgezel, Mr Stringer? -Eh, ja.
Dat kan ik altijd zien. En ik ben weduwe.
Dat had ik nooit gedacht.
Hoe maakt u het? -Dus u heeft wat u wilde?
Misschien wil meneer me hier even mee helpen?
Zeker. -Dank u.
Ik laat 't boek hier, Mrs Thomas. Denkt u erover na.
En de thee dan? -Tot ziens, Mrs Thomas.
Dus u bent vrijgezel, Mr Stringer?
Blijft u niet voor de thee? -Nee, Miss Marple.
Goh, de dame zal teleurgesteld zijn. Omhoog.
Miss Marple, ik heb die vrouw niet aangemoedigd.
Het doet er niet toe, Mr Stringer.
Eureka, ik heb het. Jim.
Dat is de pagina uit die Milchester Gazette uit Mrs McGinty's kamer.
Hier is die pagina uit 't kantoor van de krant.
Ik heb dezelfde woorden en letters uitgeknipt en dit geproduceerd.
denk aan september 1951
een roos met een andere naam zou stinken; bel MlL 862
Een roos?
Milchester 862, alstublieft.
Spreek ik met Lady Cynthia Waterhouse?
Lady wie?
Nee, met Mrs Gladys Thomas.
Sorry, dan heb ik 'n verkeerd nummer gedraaid.
Zoals ik al dacht, is 862 het nummer van Mrs McGinty's huis.
Ik kan u niet volgen. -'t Duidt op 'n zeker type crimineel.
De chanteur.
Ja, ik denk dat Mrs McGinty er een was.
Goh. -Denk er eens over na.
Er waren zes opvoeringen van 'Moord, zei ze'...
in Milchester in de week van 12 tot 19 mei.
Dat is de week van deze uitgave van de Gazette.
Hier hebben we zes programma's.
Mrs McGinty was er elke keer bij.
Waarom? -Het is een uitstekend stuk.
Ze was niet geïïnteresseerd in 't stuk...
hoewel ze vroeger actrice was.
Ik geloof heilig dat ze iemand chanteerde.
Ze chanteerde iemand uit 't gezelschap.
Haar moordenaar, denkt u? -Ja.
We hebben een biertje verdiend. -Ja, graag.
U bent het, inspecteur. U liet me schrikken.
U liet mij schrikken, Miss Marple.
Mag ik binnenkomen? -Nou...
Ja.
Het is inspecteur Craddock, Mr Stringer.
O, dat is leuk.
Goedenavond, inspecteur. -Hallo.
Is dit een sociaal of een officieel bezoek?
Een beetje van beide.
Dat zorgt voor 'n interessant probleem.
Ik wilde u 'n biertje aanbieden...
maar officieel heeft u dienst.
Ik...
Oké, het is officieel.
Thee dan misschien. Gaat u zitten.
Nee, dank u. Ik hou het kort.
We waren anagrammen aan het maken, inspecteur.
Miss Marple, agent Wells zegt...
dat hij u vandaag bij 't huis van Mrs McGinty heeft gezien.
U deed zich voor als een voddenhandelaar.
Dat is niet waar. Ik zamelde spullen in voor de kerkbazaar.
Is dat zo? -Vraag het maar aan de dominee.
Nu.
Miss Marple, u heeft ons in 't verleden enigszins geholpen...
en we zijn u dankbaar.
Maar nu heeft u verhinderd dat het recht zijn loop kreeg.
Ik zou een stuk geruster zijn, en de officier ook...
als u zou beloven om dat nooit meer te doen.
Dat beloof ik graag.
Ik zal niet verhinderen dat het recht zijn beloop krijgt.
Mooi.
Dan was dat alles.
Goedenavond. -Goedenavond.
Misschien hadden we het moeten vertellen.
Absoluut niet. Hij heeft me zojuist de handschoen toegeworpen.
U weet hoe de politie is.
De maand september 1951.
Die verwijzing naar een roos.
Die moet van grote betekenis zijn voor onze man of vrouw.
Dat zal wel.
Helaas zijn de Cosgood Players doorgereisd.
Ze spelen nu in het Palace Theatre in Halford.
Ik twijfel er niet aan...
dat één van die acteurs een moordenaar is.
Als u daar echt zeker van bent...
moeten we misschien optreden.
Acteren.
Natuurlijk. Waarom niet?
Dat is wat ik doen moet.
Wie niet waagt die niet wint.
de Cosgood Players in 'Vlieg 's nachts'
Breng onze bagage naar de YMCA, Jim.
Als het lukt, kom ik de mijne straks halen.
Ik kan beter wachten.
Nee, dit kan even duren.
Au revoir.
We hadden meer dan 300 pond en nu hebben we niks meer.
Waar is 't? Een simpele vraag. -Voor simpele zielen.
Die is van mij. -Wat heeft het ook voor zin?
Bedankt.
Ik mag van papa trouwen met wie ik wil, George.
Dat klinkt niet zo aardig. -Maar het komt jou goed uit, hé Bill?
En dat klinkt ook niet zo aardig.
Ik ben op zoek naar Mr Cosgood.
Heb ik u niet eerder gezien?
Echt? Ik vraag me af waar dan. -Ik weet het niet.
Vast in een andere dimensie. Let niet op haar. Ze is onze huisidioot.
Nee, het was in een droom. Zij en jij, George.
Het had met de dood te maken. -Eva toch. Kan ik u helpen?
Ik heb een afspraak met Mr Cosgood.
Hij is vast op het toneel aan het rommelen. Daar.
O ja, bedankt. Ik vind hem wel, jongeman.
Mr Cosgood.
Mr Cosgood. Mr Co...
Bent u Jane Marble? -Marple, om precies te zijn.
Oké, aan de slag dan. -Aan de slag?
Over een halfuur moeten we op.
Doe wat u gekozen hebt.
Zorg dat uw stem ver reikt. Ik wil u kunnen horen.
Ik kan u niet verstaan.
Ik wil elk woord kunnen horen.
Oké dan.
De dood van Dan McGrew...
door Mr Robert W. Service.
Een stel kerels was aan het brassen in de Malamute Saloon
de jongen van de muziek zorgde voor een vrolijk nummer
en in de bar, helemaal alleen
zat de gevaarlijke Dan McGrew
hij werd in de gaten gehouden door z'n liefje, 'n dame genaamd Lou
toen kwam uit de nacht...
uit de nacht waarin het min 50 was en in de herrie en het rumoer
kwam een mijnwerker afkomstig uit de kreken
ontzettend vuil en stomdronken
Vat het samen en geef me de climax.
Dat is erg moeilijk. Het is 'n lang gedicht en er zit veel achter.
Maar goed, zoals u wilt.
Kort nadat de vreemdeling de scéne is binnengestapt...
wordt het duidelijk dat er steeds meer onenigheid is...
tussen hem en Mr McGrew.
Een onenigheid die zal eindigen in een tragedie.
Zal ik verdergaan als de mijnwerker als een bezetene op de piano speelt?
Ja, ja. Graag.
Dank u.
toen draaide hij zich om
en zijn ogen brandden op een curieuze manier
hij droeg een zeer vuil overhemd
en ik zag hem zwalken
toen trokken zijn lippen een rare grijns
en hij sprak met een kalme stem
hij zei, jullie kennen me niet en geven niks om mij
Ja, ja, ja. Ik wil nu de kern graag horen.
maar ik wil verklaren en mijn woorden zijn waar
ik verwed mijn poen erom
dat een van jullie een helhond is
en dat is Dan McGrew
toen bukte ik en de lichten ging uit
twee wapens vuurden in het donker en een vrouw gilde
en het licht ging aan en twee mannen lagen stil en stijf
gevaarlijke Dan McGrew was volgepompt met lood
terwijl de man uit de kreken in de armen lag
van de vrouw die Lou heette
ik ben niet zo slim als advocaten
maar ik wil je wel verklappen
dat de vrouw die hem kuste en z'n poen jatte
de vrouw was die Lou heette
Bent u er nog?
Het was een grap, natuurlijk. -Helemaal niet.
Dan is 't ook geen grap als ik u zeg...
dat als u door wilt gaan in ons beroep...
u meteen 'n werkeloosheidsuitkering moet aanvragen.
Dat is niet nodig. Ik heb mijn eigen inkomsten.
Mevrouw, ik was nog niet klaar. -Uw mening is duidelijk.
Nee, ik wilde zeggen dat uw opvoering zeer talentvol was.
Het materiaal was niet geschikt.
Ja, u moet hertoginnen en koninginnen spelen.
Met ander materiaal zult u spelen als 'n engel.
Engel? Is dat niet de term voor 'n investeerder in theaterondernemingen?
Amusant. Heel amusant.
U heeft het theater veel te bieden, Mrs Marble.
Miss Marple. -Ik ben blij om dat te horen.
In ons beroep houdt het huwelijk de weg naar de top vaak tegen.
Begrijp ik dat u me werk aanbiedt, Mr Cosgood?
Nou, het is niet echt werk.
Ik dacht eerder aan een soort leerlingschap.
Onbetaald? -Om eerlijk te zijn, ja.
Ik neem 't aanbod aan. -Geweldig.
Welkom bij de Cosgood Players.
Wat woonruimte betreft...
Ik woon 't liefst gezellig bij m'n collega's.
We verblijven in Westward House.
Mrs Harris is 'n prima gastvrouw.
Mooi, dan haal ik mijn bagage op in de YMCA. Au revoir.
Cosgood... -Weer dronken?
Luister, George...
Deze man is niet dronken, Mr Cosgood. Hij is dood.
Vergiftigd. -Vergiftigd?
Vergiftigd. Arsenicum, denk ik. De autopsie zal het uitwijzen.
Onzin. Hij dronk te veel. Het is overduidelijk.
U zegt dat u op het podium stond toen hij uit de kleedkamer kwam?
Ja. Inspecteur, we moeten zo op en nu moet ik twee rollen spelen.
U speelt vandaag niet. -M'n publiek zal woedend zijn.
Jammer dan. Ik moet vragen stellen.
Waarover? -Er is iemand dood. Zo gaat dat.
Dat komt slecht uit. -Wat was z'n kleedkamer?
Nummer 2. Kunt u George niet weghalen en later terugkomen?
Nee. Nummer 2, zei u?
Ik wist dat er iets zou gebeuren. -Echt waar?
Ja, ik heb voorgevoelens over zulke dingen.
Dat is interessant.
Ik zei tegen George, zodra ik die vreemde vrouw zag...
Welke vrouw? -De vrouw die voor Driffold kwam.
Driffold? -Driffold Cosgood, inspecteur. lk.
Wat was er met haar? Met die vreemde vrouw?
Ze had auditie gedaan toen George verscheen.
Is die vrouw hier nu? -Ze moet hier ergens zijn...
Zo te zien is ze weg. -Naam en beschrijving, sergeant.
Heeft u enig idee hoe ze heet?
Dit heb ik eerder gezien. -Niet die, inspecteur. Deze.
Denk aan september 1951. Een roos met een andere naam zou stinken...
Miss Marple. U zou zich er niet mee bemoeien.
Die vreemde vrouw is... -Ja, Miss Marple. Geef dat maar hier.
Breng haar naar 't hoofdbureau voor een verklaring.
Ik spreek haar later nog wel.
Na u, sergeant.
Sergeant, heb je Miss Marple echt niet verkeerd verstaan?
Nee, meneer.
Nee. Komt u alstublieft binnen, Miss Marple.
Bijna remise, sergeant.
Gaat u zitten.
Goed, Miss Marple, laten we aannemen...meer niet...
dat Mrs McGinty een acteur chanteerde.
Laten we zeggen dat dit haar chantagebrief was.
Graag, inspecteur.
Hij lag in George z'n kleedkamer. Ze moet hem naar hem gestuurd hebben.
Dat zou je wel denken.
Dus ze chanteerde hem. -Daar lijkt 't op.
Als het klopt wat u zegt, dan heeft hij haar vermoord.
Dat ligt voor de hand, ja.
Heeft hij dan spijt gekregen en zichzelf vergiftigd?
Misschien. -Of heeft iemand anders dat gedaan?
Dat is ook mogelijk.
Inspecteur, mag ik u iets vragen? -Gaat uw gang.
Als u alleen dat briefje in zijn kamer had gevonden...
en er verder niks over wist, wat zou u dan gedacht hebben?
Dat hij gechanteerd werd en besloten had er een eind aan te maken.
Ja, ik dacht al dat u dat zou denken.
Het is mogelijk dat het briefje er neergelegd is zodat u dat zou denken.
Miss Marple, ik heb 'n zware dag achter de rug. Wat suggereert u nu?
Ik suggereer dat de moordenaar van Mrs McGinty...
en die van George Rowton dezelfde persoon is.
Ik weet nog niet wie George gedood heeft...maar dat komt nog wel.
Maar wie haar gedood heeft, weet ik wel.
Hij zit in de cel te wachten op 'n nieuw proces...
dankzij de koppigheid van een zeker jurylid.
En hij deed 't voor het geld.
O ja, die 100 pond die bij haar lichaam is gevonden.
Denkt u niet, inspecteur...
dat dat Mrs McGinty's spaargeld niet was, maar haar afkoopsom?
Degene die ze chanteerde bracht haar 't geld en doodde haar?
Toen hoorde hij de huurder en vluchtte hij?
Nee. -Wat dan wel?
Net zoals het briefje is het geld expres achtergelaten.
Waarom?
Zodat de politie die conclusie zou trekken die ze getrokken hebben.
Luister...
Ik zou de bankrekeningen van deze mensen eens bekijken...
om te zien of iemand 100 pond heeft opgenomen...
op of rond de datum van de dood van Mrs McGinty.
Ik zal uw theorieën onderzoeken.
Maar gaat u nu naar huis en blijft u daar.
Ik ben bang dat dat niet kan.
Ik ben hier voorlopig aan 't werk. -Werk?
Ik heb een betrekking gevonden bij de Cosgood Players...
en een Marple komt altijd haar verplichtingen na.
'Acteur, schrijver, impresario, een man van vele talenten...'
De foto kon beter. -Er staat hier dat ik 48 ben.
'Lady Sheila, Lord Upwards toneelminnende aangenomen dochter...
en aanstaande bruid van jonge acteur Bill Hanson, zei...' Ik citeer...
'We trouwen toch. Papa gaat akkoord.' Een bullebak als vader, hé Bill?
Arthur, wat ben je toch een rotzak. -Kruip terug onder je steen.
Het is allemaal goed. Niks negatiefs.
Ophef helpt de kaartverkoop. -Nou en of.
Heb je dit gelezen, Ralph?
'Ralph Summers, ooit een matinee-idool...
nu een dikke barvrouwenversierder op leeftijd...'
Laat eens zien.
Wat ben jij een misselijke grapjas.
Het is grappig en nog waar ook.
Dat is aardig van mijn echtgenote.
Je hebt echt een voorkeur voor barvrouwen. Zoals die in Milchester.
Weet je nog... -Hou op, Maureen.
Ja, Mrs Harris? -De nieuwe is er.
Mevrouw, ik was bang dat we u weggejaagd hadden...
met dat ongeluk van vandaag.
O, nee. Ik moest wat dingen regelen. -Maar u bent er nu.
Mensen, dit is Miss Marple. Miss Marple, het gezelschap.
Hallo. -Hoe maken jullie het?
Er is warme chocomel. Bier kost extra.
Ja, een slaapmutsje. Gaat u zitten.
Wat voor gif wenst u? Ik bedoel... -Warme chocomel graag.
Die is echt heerlijk. Ik kan hem aanraden.
De politie is trouwens naar u op zoek.
O ja, ik heb ze al gesproken. Dank u wel.
Waarom spelen we Een soort moord niet, als eerbetoon aan George?
Miss Marple en Dorothy zijn perfect als de twee sluwe zusters.
Ik kan geen moordenares spelen. -Echt niet?
Een van ons moet het kunnen. Hij of zij heeft al geoefend.
Wat bedoel je daarmee? -Laten we wel wezen.
Iemand heeft gif in George z'n whisky gedaan.
En die persoon bevindt zich in deze kamer.
Ga toch weg. -O, nee, nee. Dit sta ik niet toe.
We hebben een nieuwe collega.
George is niet vermoord door een lid van mijn gezelschap.
Het is gewoon allemaal een grote vergissing.
Nee, je hebt het mis.
Een van ons is een moordenaar en u voelt dat ook aan, hé?
Het is niet aan mij om dat te bepalen.
Hou op, hou op. Hou erover op. Ik kan er niet meer tegen.
Jij weet dat ik het was, hé? Jij met je insinuaties en sarcasme.
Waar heb je het over? -Ik ga je afmaken.
Ik leg je voorgoed het zwijgen op.
Bill.
Laat me los.
Daar schrok je van, hé? -Nou...
Jij haalt graag grappen uit, maar je kan ze niet incasseren.
Ik vond het erg smakeloos. -Ja, ik ook.
Sorry. Ik wilde alleen hem pakken.
Ik ben ook van streek.
Ik heb er genoeg van. Ik ga naar bed.
Ik ben ook moe. Kan iemand me mijn kamer wijzen?
Natuurlijk, lieve mevrouw.
Het was 'n vermoeiende dag. Erg vermoeiend.
Florrie!
Leuk om bij jullie te horen. Welterusten.
Mrs Harris wijst u de weg. -Kom maar mee. Nummer 10, boven.
Dank u, Mr Cosgood. Welterusten.
Let niet op hen. Ze hebben 'n grote mond, maar 'n klein hartje.
Dat geloof ik. Welterusten. -Welterusten.
U zult zich snel thuis voelen. We zijn één grote familie.
Ik hoop dat je weet wat je doet, beste kerel.
't Zal u bevallen. 't Beviel hem ook. -Hem?
De overledene. Mr Rowton.
Ontbijt om half negen. Niet koken in de kamers.
Met een shilling doet u het gas aan. Op zondag en vrijdag kunt u in bad.
En ontvang geen mannelijk bezoek boven.
Stoute poes. Wat doe jij daar?
Kom op. Wegwezen.
'Denk aan september', H. Driffold Cosgood
'Denk aan september'?
Eva?
Ja?
Wat ben je aan het doen?
Ik kon niet slapen.
Waarom zou dat Marple-mens zo vroeg het huis uit sluipen?
Hoe moet ik dat weten? Misschien is ze gewoon excentriek.
Zo ziet ze er wel uit.
Ik vraag me af... -Je gaat toch niet eng doen, hé?
Jij kunt een huis aan 't spoken brengen.
Had je me maar niet wakker gemaakt. Nu ga ik weer tobben.
Denk er gewoon niet aan. -Makkelijker gezegd dan gedaan.
Waar kun je nu nog heen op huwelijksreis? Alles is al gedaan.
Wat denk je van Moskou?
Hoe kun je je daar druk om maken na wat er gebeurd is?
Het leven gaat door, lieverd. Met of zonder George.
Je was verliefd op hem, hé?
Nee, het was voorbij. -Is dat zo?
Ja.
Ik haatte hem.
Maak je geen zorgen.
Ik zal het aan niemand vertellen.
Mr Stringer, wat doet u in die kleren?
Ik werk aan mijn conditie voor eventuele noodgevallen. Is er al een?
Geen noodgeval, maar 'n boeiende ontwikkeling.
Hou op met dat gehuppel en kom hier.
Denk aan september.
Niet de datum, een toneelstuk.
Van m'n nieuwe baas, Driffold Cosgood.
U begrijpt toch wat dat betekent? -Nee.
Luister, Jim. Luister aandachtig.
Degene die gechanteerd werd door Mrs McGinty...
moet iets te maken hebben gehad met de opvoering van dit stuk in 1951...
en is lid van 't Cosgood-gezelschap.
De auteur zelf? -Misschien.
Hoe komt u eraan? -Op mijn kussen gevonden.
Het was er expres neergelegd.
Dan weet de moordenaar 't. Hij heeft u al de hele tijd door.
Hij speelt kat en muis met u.
Wat hij kan, kan ik ook. -Miss Marple, ik maak me echt zorgen.
Stel u niet aan.
Ik stel me niet aan. Ik heb het koud.
O, jeetje.
Zo, dat is beter, toch? Sla hem goed om u heen.
Nu...
Wat voor organisatie heeft er een register van alle theaterproducties?
De censuurmensen. -Precies.
Het kantoor van de Lord Chamberlain.
Ik zou 't fijn vinden als u daar de historie van 't stuk na zou trekken.
Waar 't opgevoerd is in 1951, wie erin speelde...
Het kan op tournee geweest zijn. -Ik betwijfel 't. Ik heb 't gelezen.
Goed, ik neem de eerstvolgende trein.
Mooi. Doet u dat. Ik moet er snel vandoor.
Ik wil aan tafel zitten als de rest arriveert.
Ga nou.
Denk aan september, H. Driffold Cosgood
Dank u wel, Mrs Harris. Ik ben geloof ik een beetje vroeg.
Nee, de rest is een beetje laat. Maar ik klaag niet.
Als ze niet op tijd zijn, lusten mijn zes katten het wel.
Goedemorgen, Florrie. -Goedemorgen.
Goedemorgen. -Goedemorgen.
Heeft u goed geslapen? -Als een roos, dank u wel.
Mooi. Slaap herstelt het beste de gerafelde mouw der zorg...
zoals de Bard 't zo treffend zei.
Wat vindt u zo boeiend?
Uw toneelstuk, Mr Cosgood. -Wat?
Is dit niet uw toneelstuk?
Ja, jawel.
Waar heeft u dat gevonden? -In mijn kamer, gisteravond.
Is dat niet uitzonderlijk? -Ja.
Arme George zal 't geleend hebben. Ik zal u verder niet storen.
Ik heb het al uit.
Ik ben benieuwd wat Florrie ons vandaag serveert.
Wat vindt u ervan? -De kipper?
Het stuk. -O, neem me niet kwalijk. Het stuk.
Ik vind het erg interessant.
Hoe bevredigend. -Is het ooit opgevoerd?
Nee. Ik heb 't laatst pas voltooid.
Goh.
Maar ik heb goede hoop.
Dat moet motiverend zijn.
Dat klopt, lieve mevrouw. Dat klopt.
Hé, Ralph.
Ik heb de halve nacht wakker gelegen. Nu wil ik je iets vragen.
Ja. Vind je Miss Marple geloofwaardig als vrouwelijke detective?
Ik ken geen vrouwelijke detectives. -Nee, maar wat denk je?
Het is geen typecasting. -Je hebt 't mis. Ze is ideaal.
Waar doel je op? -Ik heb een idee.
We wachten tot maandag zodat de aandacht stijgt.
En we doen Uit de stoofpot. -Die broodschrijverij?
We hebben 'n eigen moordmysterie. Waarom zouden we 't niet opvoeren?
Dat is geen slecht idee.
Met Miss Marple als de illustere Penelope Brown.
Nu snap ik wat je bedoelt.
Briljant. U kent 't natuurlijk? -Nee, ik geloof het niet.
Het is 'n klassieker. Ik haal de scripts.
Bel 't theater. We repeteren de rest van de week.
Mr Cosgood. Het is toch niet zo dat iemand mij als detective ziet?
Niet iemand, maar ik wel.
Ik juist wel.
Ik ook.
Schijnwerper.
Richt hem op mij en hou hem op mij gericht.
Ik zal jullie in de stemming brengen voor het stuk.
Het speelt zich af op 'n zolder in Soho...
in het misdadige hart van de stad Londen.
Een duistere figuur loopt schichtig over het podium. Dat ben jij, Bill.
Jij bent Sidney, de assistent van Penelope Brown, oftewel Miss Marple.
Sidney is naar iets op zoek.
Hij zoekt, hij zoekt, hij zoekt...
Een geluid. lemand loopt buiten de trap op.
Ik, de vader, kom zo binnen met m'n criminele zoon Stanley.
Dat ben jij, Arthur. Arthur.
Sidney verstart en haast zich naar een schuilplaats.
Sorry. Even testen.
U bent er weer.
Oké, sta niet zo te lachen.
Even testen, ja. Waar was ik?
O, ja. Ik wil dat m'n zoon de politie inlicht over Rona La Plantes dood.
Hij lacht me uit, spreekt me tegen.
Dan komt de climax van de scéne.
Ik zie iets bewegen achter 't gordijn.
Ik loop ernaartoe, trek het opzij en ik zie...
Sidney.
Wat wil je? -Telefoon voor Miss Marple.
Waarom zei je dat dan niet.
Miss Marple, u zit niet in deze scéne.
Dank u wel.
Vanaf mijn binnenkomst. Bill, jij hebt je verstopt.
Arthur, jij en ik komen binnen.
Je woont hier? Mijn zoon?
Hallo? Ja, Mr Stringer.
U had gelijk, Miss Marple. Het stuk is opgevoerd in 1951.
Een try-out in Pebblestone-on-Sea.
Boeiend, vooral omdat de auteur zegt dat hij 't laatst pas voltooid heeft.
Dat was misschien uit schaamte.
Men herinnert zich het stuk vooral...
omdat het halverwege van het podium gejoeld werd.
Dat verbaast me helemaal niet.
Waar het om gaat: speelde er iemand in mee die we kennen?
Op mijn lijst met de volledige cast staat de naam van Margaret McGinty.
Wat? Echt waar?
Uitstekend.
Wie van 't gezelschap, behalve Mr Cosgood, was erbij betrokken?
Niemand? Weet u dat zeker?
Ja.
Oké, Jim. Ik dacht alleen...
Er kan natuurlijk iemand zijn of haar naam veranderd hebben.
Jim, zou je de acteurslijst langs willen brengen bij Westward House?
Bedankt. Dag. -Miss Marple.
Sorry als ik u liet schrikken. -Mr Cosgood vraagt naar u.
Dank u wel. Ik ga al.
Dit attribuut hadden we nog. Moet lukken.
Oké, we proberen het.
Daar bent u, lieve mevrouw.
We hebben gewerkt aan de scéne waarin u Ralph confronteert...
met de waarheid over Rona La Plante.
Behalve dat hij de lamp omstoot en ervandoor gaat...
stelt Ralph voor dat hij u ook probeert te vermoorden.
Hij stoot de lamp om, schiet op u en vlucht.
Ik snap het. -Hij mist natuurlijk.
Met een knal hou je het publiek altijd alert.
U vindt dit toch geen probleem? -Nee hoor, helemaal niet.
Mooi. Laten we ons dan klaarmaken voor de scéne.
Ralph, jij bent hier de secretaire aan het doorzoeken.
De illustere Penelope komt binnen via de balkondeuren hier.
Goed. Op jullie plaatsen.
Miss Marple, nu naar binnen.
Ik dacht al dat je hier zat, Faber. -U.
Ja, ik. -Blijf waar u bent.
Met geweld bereik je niets. Er is overal politie.
Ze kunnen niks bewijzen. -Jawel. Ziet u...
Ziet u, Mrs McGinty is dood.
U heeft een fout gemaakt, hé?
Ja zeker, lieve mevrouw. -Wat heb ik gedaan?
U zei, 'Mrs McGinty is dood'. -O ja?
Ja, maar Rona La Plante is dood.
Ja, dom van me.
Ik moet het uit uw toneelstuk hebben, Denk aan september.
Mijn stuk? Daar zit niemand in die zo heet.
Raar.
Om een bepaalde reden heb ik die naam in m'n hoofd.
Ik weet het al, 't was die barvrouw die vermoord is in Milchester.
Het proces was vorige week.
Ja, dat is het.
Mag ik het opnieuw proberen?
Ja, maar deze keer goed graag. -Ik zal m'n best doen.
Posities innemen, graag.
Oké, Ralph. Ga je gang.
Heb je dit in de krant gezien? -'Politie vastgelopen in toneelzaak.'
Nee, dat niet. Dit. 'Liefdadigheidsopening.'
'Driffold Cosgood en zijn gezelschap in een moordmysterie.
Eerste opvoering ten bate van de politie.'
Mooi gebaar. -De hoofdagent vindt dat vast ook.
Heb je die bankafschriften? -Op uw bureau.
Heeft iemand 100 pond opgenomen rond de tijd van Mrs McGinty's dood?
Ja, meneer. -Wie dan?
De dode, George Rowton. -Waarom zei je dat niet?
Dat heb ik toch net gedaan.
Kijk eens aan. Zo eenvoudig was het dus. Zelfmoord.
Miss Marple, u heeft bezoek. -Bedankt.
Daar. Het is een man. -Oké.
Inspecteur. -Goedenavond, Miss Marple.
Ik kon u niet vinden op 't bureau. Ik wist niet dat u hier was.
Dat zal wel niet. -Uw bezoek komt ongelegen.
We hebben repetitie. Ik heb iets bedacht...
waardoor de dader vanavond vast iets onderneemt.
Dat betwijfel ik.
De dader, zoals u hem noemt, is dood. -Pardon?
Het bankafschrift van George Rowton.
Wat onderstreept is, is 'n opname van 100 pond.
Dat verklaart het.
Ik wist dat u 't zou snappen. -Ja.
Het motief voor Rowtons moord was me nog onbekend.
Het was geen moord. Zelfmoord.
Denkt u dat echt? -Het is duidelijk.
Mrs McGinty chanteerde hem. Hij ging haar betalen...
doodde haar en luisde de huurder erin met 't geld.
Die theorie komt me bekend voor. -Wat?
O, u heeft zoiets gesuggereerd. ln ieder geval is de huurder onschuldig.
Rowton heeft het gedaan en vervolgens kon hij de druk niet aan.
De zaak is opgelost. Ik ga naar de officier.
Dat zou ik niet doen. -Waarom niet?
U heeft het mis. -Is dat zo?
De dader had het geld voor Mrs McGinty van George Rowton.
Hij had 't op zo'n manier verkregen dat hij van George af moest.
Alleen een vrouw zoals u kan zoiets verzinnen.
Misschien kunt u het niet hebben dat vrouwen soms slimmer zijn.
U moet het gewoon accepteren.
Heeft u dit niet nodig? -Dank u wel.
Goedenavond, Miss Marple. -Dag, inspecteur.
Goedenavond. -Goedenavond.
doorzoek de kamer van 't oude mens en kom om een uur naar de keuken
Daar zijn jullie. Ze slapen graag hier als ze 'n leeg bed vinden.
Kom dan, de lever is lekker warm.
Diner over twee minuten. Kom, kindjes.
Binnen.
Ik wilde u spreken voor u naar beneden gaat.
Is dat zo? -Het wordt tijd dat we even praten.
Dat is het. Ouverture en beginners graag.
Dat bent u.
Geen mannen in uw kamer. -Doe niet zo raar.
Misschien kan ik u begeleiden.
Ik sla het diner vanavond over. Ik voel me niet zo lekker.
Niets ernstigs, hoop ik? -Nee, een nacht goed slapen...
Dan laat ik u met rust. -Dank u wel.
Zorg goed voor uzelf. We kunnen maandag niet zonder u.
Kom, Arthur.
O, kind. Ik was net...
Bittere amandelen. Cyanide.
Dit is tragisch. Echt tragisch.
Als de pers dit hoort, trekken we volle zalen.
Er is niemand voor de rol van de huishoudster.
Allebei kan niet. -Dat moet.
Voor Dorothy. Eva...nee.
Je bent al het feestbeest en de domineesdochter.
Sheila, wil jij met pruik de huishoudster spelen?
Driffy, ik walg van je. Jij geeft niks om die arme Dorothy.
Je geeft alleen wat om het stuk en om jezelf.
En nee, ik ga niet voor huishoudster spelen.
Oké, Miss Marple. Cyanidegas. Maar hoe?
Ik denk dat ik wel 'n verklaring heb. -Ongetwijfeld.
Ik maak uit uw toon op dat u zich niet heeft bedacht...
en gisteren naar de officier bent gegaan.
Legt u het alstublieft uit. -Goed dan.
Nu.
Nou en? Mijn vrouw heeft er een. -Ze kookt vast geen kaarsvet.
Nee, dat niet. -Er zit wat op de bodem van de pan.
Dit is wat er gebeurd is.
De moordenaar zorgde dat het gas precies om vijf voor een aan ging...
onder deze pan die een wassen kopje met zuur bevatte...
en een tablet natriumcyanide.
De was smolt, 't zuur vloeide over de tablet.
Resultaat: een plotselinge uitstoot van cyanidegas. Dodelijk.
Ik snap 't. -Om een uur precies ging 't gas uit.
Nu.
En er bleef alleen een onschuldige lege steelpan achter.
Ja, dat betekent dat de dader specialistische kennis heeft.
O, nee. Er wordt iemand op precies dezelfde manier gedood in ons stuk...
'Uit de stoofpot'.
ledereen in 't gezelschap kan de dader zijn.
Op dit moment zou ik ze graag allemaal arresteren.
Echt? -Ja, echt.
Wat u heeft ontdekt... Kijk eens naar wat we al hebben.
Cosgood zei dat hij 'Denk aan september' pas voltooid had.
Maar 't was al opgevoerd in 1951.
En Mrs McGinty speelde erin mee.
Summers heeft Mrs McGinty mee uit genomen...
toen ze in Milchester waren, in de week van haar moord.
Z'n vrouw, Maureen, was daar niet blij mee.
Dan heb je die griezelige Eva.
Ze had 'n romance met slachtoffer twee, George Rowton.
Hij had haar laten vallen als een... -Baksteen, meneer?
Dan heb je Arthur. Het briefje is getypt op zijn machine.
Dit leidde tot moord nummer drie.
Dat is waar ook.
In 1951 waren de jonge leden van 't gezelschap nog kinderen.
Ja, krijg nou wat.
Als de versie van het stuk uit 1951...
de aanleiding is, kan geen van de jongeren...
Eva, Bill, Sheila en Arthur er iets mee te maken hebben.
Iedereen kan in Arthurs kamer zijn typemachine gebruikt hebben.
Hij is er. -Wat?
Hij is hier, meneer. -O, ja.
Wacht u hier even, Miss Marple? -Wachten?
Alstublieft. Sergeant.
Waarom was 't strijkijzer warm?
Wat doet u hier? -Nou, ik...
U vroeg me om de acteurslijst af te geven van Denk aan september.
En u kwam hier toevallig om half drie 's morgens langs? Toe nou.
De inspecteur was zo aardig om me te laten halen.
Hij dacht dat ik u misschien wel zo ver kon krijgen...
Om m'n post te verlaten? -Het is gevaarlijk.
Dit zijn gevaarlijke mensen. -Maar eentje.
Ik ga er geen doekjes meer om winden. -Jim, ik ben aan 't denken.
Het antwoord is hier te vinden.
Driffold Cosgood, Ralph Summers, Margaret McGinty, Rose Kane.
Rose.
Mr Stringer, behalve Margaret McGinty was er ook...
een actrice die Rose Kane heet.
Ik snap het niet.
Luister: 'Een roos met een andere naam zou stinken'.
Het chantagebriefje.
Mr Stringer, ik moet morgen eens goed gaan graven.
Graven? -Ja, naar het verleden.
theatermoord het spel gaat door
THEATERIMPRESARIO
U bedoelt deze Rose Kane? -Ja.
U lijkt zich haar goed te herinneren, Mr Tumbrill?
Waarom interesseert ze u? -Ik wil haar opsporen.
Ik zit al jaren niet meer in het wereldje...
en de enige manier...
Als u haar van vroeger kent, zal wat ik u vertel 'n schok voor u zijn.
De arme Rosie is opgehangen. -Wat?
Ja. Een vreselijke geschiedenis. Vreselijk. Wilt u ook...
Niet zo snel na 't ontbijt, dank u. U zei?
O ja, vreselijk. Ik zal 't nooit vergeten.
Ze had een premiére in een of ander dorp.
Een enorme flop die 't eind van de avond niet haalde.
Op dezelfde avond heeft ze haar echtgenoot vergiftigd.
Is dat zo? -Ja, dat is zo.
Ze stuurde haar kind op pad om knoflookworst te kopen...
en heeft er onkruidverdelger in gestopt.
Ze had een kind? -Het was een jaar of 10 á 11.
Jongen of meisje? -Ik heb 't nooit gezien.
Ik ben de naam vergeten.
Een vriendin heeft 't in huis genomen en later naar 't weeshuis gebracht.
Heette die vriendin toevallig McGinty?
Ja, Maggie McGinty. Blond, wispelturig.
Waarom heeft Rose 't gedaan? -Een andere man.
Wie? -Hij heeft zich nooit gemeld.
En zij heeft z'n naam nooit prijsgegeven.
Dan kan het de minnaar of het kind zijn.
Zou ik deze foto mogen houden als herinnering?
Natuurlijk. Ja, natuurlijk.
Er is er eentje aan me ontsnapt.
Ik zal u niet langer ophouden.
Staat u me toe.
Evelyn. -Pardon?
Het kind van Rose heette Evelyn.
Evelyn.
Er gaat niks boven een glas champagne.
Heel galant van u, lieve mevrouw.
Wat denk je van een toost? -Natuurlijk.
Op succes, op ons, op ons allemaal...
en vooral op onze gastvrouw. Op een lang leven, mevrouw.
Mr Cosgood, wat een mooie bloemen.
Wie is dat? -Wat?
Ze was een actrice. Ze heette Rose Kane.
Waarom vraagt u dat?
Dat weet ik niet, maar ze is verbonden met de dood.
Het heeft te maken met George.
Vijf minuten, mensen. Het feest is afgelopen.
Spreek je tekst gewoon duidelijk uit en val niet over de meubels.
Dan houden we het langer vol dan 'De muizenval'. Tot op het toneel.
Vergeet niet dat de overledene Rona La Plante heet.
Nou, Driffold, dit is de avond.
Nou en of. Heb je je wapen? -Ja.
Waarom wil ze ons spreken? -Ze voert iets in haar schild.
Kom binnen.
Nou, Miss Marple? -Goedenavond, inspecteur.
Er is iets wat u moet weten voor u het toneelstuk gaat zien.
Wat dan?
Ik denk dat de moordenaar weer gaat proberen om me te vermoorden.
Weer?
De eerste poging mislukte.
Die arme Dorothy stierf in plaats van mij.
Waar heeft u het over?
Ik brandde mijn hand aan het strijkijzer, ziet u?
Nee, ik zie het niet.
Eerder die avond hing er wasgoed te drogen in Dorothy's kamer.
Ze heeft later gestreken en vergat 't ijzer uit te doen.
Midden in de nacht dacht ze eraan en ging ze naar de keuken.
Ze liep in 'n val die voor u bedoeld was?
Dat briefje was voor mijn deur gelegd om me naar beneden te lokken.
Sergeant, we blijven hier...
en houden Miss Marple in de gaten.
Dat kan niet. We moeten hem niks in de weg leggen.
Dat kunt u toch niet menen? -Jawel.
De moordenaar wil me in de val lokken...
maar ik doe hetzelfde bij hem.
Miss Marple, ik heb... -Geef maar hier, Mr Stringer.
Dank u. -Wat is dat?
Mijn levensverzekering, inspecteur. Mijn levensverzekering.
Aanvangers op het toneel graag.
Excuseert u mij, heren.
We hebben dit al vaker besproken.
Je weet dat ik deze manier van leven heb gekozen...
en ik geef het niet op.
Je woont hier? Mijn zoon? -Ik woon waar ik wonen wil.
Kom binnen, Eva.
Niet gillen.
Niet praten. Ik neem je mee naar waar we niet gestoord kunnen worden.
En als je iets doet, vermoord ik je.
Doe die deur open.
Wat is 'n paar jaar in de gevangenis? Misschien word je dan 'n vent.
Je denkt dat politie dom is, Stanley.
Misschien sommigen, maar niet allemaal, jongen.
Als iemand hier naar binnen wil, wil ik weten wie 't is en wat hij wil.
Goed, meneer. -Waar is dit goed voor?
Miss Marple, ik heb alle...
Sergeant.
Sheila, heb je Ralph gezien? -Nee.
Waar is ze? -De kleedkamer.
Niet waar. We moeten haar vinden.
Pa, kunnen we niet opschieten?
Ik verwacht bezoek over...
Over een paar minuten.
Een van je waardeloze vrienden natuurlijk.
Het is mijn verloofde, als je het weten wil.
Kijk me aan, jongen.
Kijk me aan. Wat is er met jou?
Ik wil dat u weet waarom u gaat sterven.
Dat wil ik ook graag weten.
U heeft hem vermoord. Ik weet niet waarom, maar het is zo.
Met hem bedoel je George Rowton, hé?
Ja. -Je was verliefd op hem.
Ja, ik hield van hem en u heeft hem vermoord.
Nee, je hebt het mis.
Hij is vermoord door ene Evelyn Kane.
Ik geloof u niet.
Ik weet dat u het was. Ik heb het vanaf 't begin gevoeld.
Je kan het niet, Eva. Je bent net zo min in staat tot moord als ik.
U heeft gelijk. Ze had het niet gekund.
Jammer. Ze had mij de moeite kunnen besparen.
Moet jij niet op 't toneel zijn? -Dat ben ik ook.
Honderden mensen zijn ervan overtuigd dat ik achter het gordijn sta.
Het is heel simpel. Weet u nog toen Cosgood door het luik viel?
Ik heb hetzelfde gedaan.
Over drie minuten sta ik weer gewoon op het toneel.
Maar u zult helaas uw toneelaanwijzing niet opvolgen.
Jij bent Evelyn Kane, hé? De zoon van Rose Kane.
Ja.
Evelyn, wat een naam. Die heb ik snel veranderd.
Mrs McGinty kwam daar achter, hé?
Toen jullie in Milchester waren.
Ze zag je en omdat je verloofd was met een erfgename...
besloot ze om je te chanteren.
Ze ging 't aan Sheila's vader vertellen tenzij ik betaalde.
Dus heb ik haar het zwijgen opgelegd.
Waar moest ik het geld vandaan halen? -George Rowton.
Ze wilde 100 pond, dus heb ik George z'n naam vervalst op 'n cheque.
Hij mocht daar natuurlijk niet achter komen.
Dus moesten ze beiden dood.
Arme Dorothy.
Dat was natuurlijk voor u bedoeld.
Ik wilde uw nek omdraaien, maar Eva is erg hulpvaardig.
Haar vingerafdrukken staan daarop en ik sta op 't toneel.
Wacht.
Ik heb deze van Mr Summers geleend.
Mij houdt u niet voor de gek met een neppistool.
Nep? Welnee. Een vriend van me heeft me van 'n verzekering voorzien.
Dat risico neem ik wel. -Ik waarschuw je.
Ik heb in 1924 in Bisley het schiettoernooi voor dames gewonnen.
Dat is leuk voor u.
O, jee.
Volgens mij hoorde ik iets.
Kom tevoorschijn.
Bill, domme... -Inspecteur.
O, jee.
Volgens de dokter kan ik over 'n paar dagen weer buiten staan.
Gelukkig heeft de klap geen blijvend letsel aangericht.
Excuseert u mij. -Hartelijk bedankt, Miss Marple.
Er is nog iets wat u vast graag wilt weten.
Als gevolg van mijn werk aan deze zaak...
ben ik benoemd tot hoofdinspecteur.
Daar ben ik blij om. Gefeliciteerd.
Ja, ja, dank u wel, Miss Marple.
Geen dank, inspecteur. Hoofdinspecteur.
Au revoir.
Sorry dat ik niet opsta, mevrouw.
Dat is te begrijpen, Mr Cosgood.
Met deze tijdschriften kunt u de tijd verdrijven.
O ja, tijd, tijd.
Ik heb nagedacht over mijn grauwe toekomst. Tenzij...
Tenzij?
Ik vroeg me af of u nagedacht heeft over 'Denk aan september'?
Ik zat er steeds mee in m'n hoofd.
Ik moet iets bekennen. Ik heb 't script in uw kamer achtergelaten.
Echt waar? -Ik hoopte dat 't indruk zou maken.
Dat heeft het gedaan. -Mooi.
Als ik wat dingen aanpas in de tweede akte...
heb ik hier iets waardevols.
Ik ben blij voor u Mr Cosgood.
Er is alleen nog één probleempje.
Ja, het is een nadeel van de kunsten natuurlijk...
dat ook goede toneelstukken steun nodig hebben.
Mr Cosgood, u kunt van alles van mij denken...
maar een engel ben ik niet.
Tot ziens en veel succes.
de Milchester Players in 'Moord zonder einde'